We kennen allemaal de diamanten verlovingsringen en trouwringen. Veel mensen weten ook dat het sieradenmerk Tiffany & Co dit in de jaren ’40 samen met één van de grootste diamanten exporteurs

Vanwaar de ringvinger? En diamant in trouwringen.


We kennen allemaal de diamanten verlovingsringen en trouwringen. Veel mensen weten ook dat het sieradenmerk Tiffany & Co dit in de jaren ’40 samen met één van de grootste diamanten exporteurs, Beer, ontzettend goed heeft neergezet. Maar al ver voordat deze twee bedrijven de diamanten verlovingsringen en trouwringen neerzette als een standaard werden diamanten gebruikt in ringen.


In de 15e eeuw gaf de vader van de bruidegom vaak een sieraad met diamant aan de vader van de bruid waarbij hij voorstelde om de twee te laten trouwen. Eigenlijk als een soort bruidsschat, iets wat in veel culturen nog steeds voorkomt. De eerste gedocumenteerde diamanten verlovingsring was in 1475 bij de bruiloft van Costanzo Sforza en Camilla D'Aragona in Italië. Hun huwelijksgedicht luidde: 'Twee wilskaarten, twee harten, twee hartstochten zijn in één huwelijk verbonden door een diamant'


Na het huwelijk van de twee werden diamanten verlovingsringen steeds populairder en groeide het uit naar de norm van vandaag. De diamanten in de ring is vandaag de dag populair om verschillende redenen. Één van deze redenen is dat een diamant bijna onverwoestbaar is. De diamant in de ring zal voor altijd mooi blijven en dat is natuurlijk wat je graag wilt bij een ring die je voor de rest van je leven zal dragen.

Om deze reden worden trouw en verlovingsringen ook altijd gemaakt in goud.
Van zichzelf is goud een zacht materiaal, maar omdat dit gelegeerd wordt is het een materiaal dat niet hard slijt. In tegenstelling tot goud is zilver wel een materiaal dat snel slijt en erg zacht is van zichzelf. Mocht het zilver slijten, en dan voornamelijk de zettingen, dan zullen de diamanten snel uit de ringen vallen en dat is natuurlijk wat je wil voorkomen bij een verlovingsring.

Niet alleen het diamant in de trouw en verlovingsringen is een symbool van eeuwige trouw, maar ook de vinger waar het aan gedragen wordt is symbolisch voor trouw en verlovingsringen.
Waar dit vandaan komt is vanuit de oudheid en afhankelijk aan wie je het vraagt; de Egyptenaren of de Romeinen. Ringen voor de bruiloft worden afhankelijk van cultuur aan alle verschillende vingers gedragen, van de pink tot de duim. In westerse landen worden deze ringen vrijwel altijd aan de ringvinger gedragen, “de vierde vinger”.

Er werd gezegd dat deze vinger een ader en een zenuw had die in directe verbinding stond met het hart. Om deze reden werden de trouwringen en verlovingsringen om de later zo genoemde ringvinger gedragen. Er is nog nooit wetenschappelijk bewezen dat deze aanname klopt, maar vooral vanwege het sentimentele gedeelte van deze traditie hebben we dit aangehouden, en worden de meeste trouw en verlovingsringen gedragen om “de vierde vinger”.